MENU
TH EN

A01. บทนำ - รามายณะ

ด้านบนของทับหลัง "การต่อสู้ระหว่างพญาพาลีและสุครีพ" ที่กู่พระโกนา อ.สุวรรณภูมิ จ.ร้อยเอ็ด, ถ่ายไว้เมื่อ 17 มิถุนายน 2565
A01. บทนำ01, 02.
รามายณะ: นิรันดร์มหากาพย์ แห่งภาระหน้าที่ ความรัก และการไถ่คืน
First revision: Jul. 22, 2022
Last change: Oct. 07, 2022
สืบค้น รวบรวม เรียบเรียง และปริวรรคโดย
อภิรักษ์ กาญจนคงคา.

     รามายณะ (เทวนาครี: रामायण, Rāmāyana) เป็นวรรณคดีประเภทมหากาพย์ของอินเดีย เชื่อว่าเป็นนิทานที่เล่าสืบต่อมายาวนานในหลากหลายพื้นที่ของชมพูทวีป แต่ผู้ได้รวบรวมแต่งให้เป็นระเบียบครั้งแรกคือ ฤๅษีวาลมีกิ เมื่อกว่า 2,400 ปีมาแล้ว โดยประพันธ์ไว้เป็นบทร้อยกรองประเภทฉันท์ภาษาสันสกฤต (ด้วยตัวอักษรเทวนาครี) เรียกว่า โศลก จำนวน 24,000 โศลกด้วยกัน โดยแบ่งเป็น 7 ภาค (กาณฑ์ หรือ กัณฑ์) ดังนี้

มหาฤๅษีวาลมีกิ กำลังเขียนรามายณะเป็นภาษสันสกฤตด้วยตัวอักษรเทวนาครี, ที่มา: time.astrosage.com, วันที่เข้าถึง 25 กรกฎาคม 2565.

       1. พาลกัณฑ์ (Bala Kanda - The Bālakāṇḍa) - การกำเนิดของพระราม ยุทธการครั้งแรก การอภิเษกกับนางสีดา.
       2. อโยธยากัณฑ์ (Ayodhya Kanda - The Ayodhyakāṇḍa) - พระรามถูกเนรเทศ.
       3. อรัณยกัณฑ์ (Aranya Kanda - The Araṇyakāṇḍa) - ช่วงเวลานับปีที่พระรามถูกเนรเทศและ การลักพาตัวนางสีดา โดยท้าวราพณ์ มหารากษส.
       4. กีษกินธกัณฑ์ (Kishkindha Kanda - The Kiṣkindhakāṇḍa) - พระรามพบกับพันธมิตรองค์สำคัญ พญาวานรสุครีพ ซึ่งจะช่วยพระองค์กลับคืนสู่กรุงอโยธยา.
       5. สุนทรกัณฑ์ (Sundara Kanda - The Sundarakāṇḍa) - หนุมาณ (ชาญสมร) ซึ่งเป็นผู้ให้คำแนะนำพญาสุครีพ ต่อมาหนุมาณเป็นผู้ติดตามพระราม และส่งข่าวสารไปยังนางสีดา.
       6. ยุทธกัณฑ์ (Yuddha Kanda01. - The Yuddhakāṇḍa) - มหายุทธระหว่างพระรามและท้าวราพณ์ (ทศกัณฐ์-รามกียรติ์)
       7. อุตตรกัณฑ์ (Uttara Kanda - The Uttarakāṇḍa) - การถวายให้พระรามกลับมาเป็นกษัตริย์ครองกรุงอโยธยา.
---------------

01. ทางตอนเหนือของอินเดีย จะพบคัมภีร์ที่เรียกกัณฑ์ที่หกนี้ในอีกชื่อหนึ่งว่า ลังกากัณฑ์ (Lañkākāṇḍa).

       ซึ่งในแต่ละบทหรือกัณฑ์นั้น มีการแบ่งเป็นบทย่อยที่เรียกว่า sarga "สรรค [สัก] สก สรฺค" แปลว่า การสร้าง (creation) ซึ่งในบล็อกนี้จะใช้คำว่า "สรรค" (สะ-ระ-คะ).

       คำว่า "รามายณะ" หมายถึงความรุดหน้าของพระราม หรือการผจญภัยของพระราม รามายณะมีความแตกต่างจากมหาภารตะตรงที่ รามายณะมีศูนย์กลางอยู่ที่พระราม แม้ว่ามีการกล่าวถึงตัวละครท่านอื่น ๆ บ้างก็ตาม รามายณะเป็นเรื่องราวของสุริยวงศ์ ในขณะที่มหาภารตะเป็นเรื่องราวของจันทรวงศ์. ซึ่งสุริยวงศ์นั้นเริ่มต้นด้วยอิกษวากุ (इक्ष्वाकु Ikṣvāku) (เป็นพระนามของพระโอรสหนึ่งในสิบพระองค์ของพระเจ้ามนูไววัสวัต และเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์อิกษวากุกับราชอาณาจักรโกศลในอินเดียโบราณ) จบลงด้วย พฤหัทพละ (Brihadbala) (เป็นฝ่ายเการพ ในมหากาพย์มหาภารตะ สิ้นชีพโดยอภิมันยุ บุตรของอรชุน ฝ่ายปาณฑพ ในสงครามทุ่งคุรุเกษตร) แม้ว่าเนื้อเรื่องจะโยกยาวไปถึงสุมิตรา (Sumitrā - เป็นมเหสีองค์ที่สามของพระเจ้าทศรถ ขับลำนำโดยพระเจ้ามหาปัทมนันทะ -Mahapadma Nanda - ปฐมกษัตริย์แห่งแคว้นมคธ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์นันทะ ราว 345-321 ก่อนคริสตกาล).

       ในภาษาสันสกฤตนั้น มีเรื่องราวเกี่ยวกับพระรามซึ่งพบใน รามายณะของมหาฤๅษีวาลมีกิ, อัทยาทมะ รามายณะ (รามายณะทางจิตวิญญาณ), โยคะวาสิษฏะรามายณะ, วนบรรพในมหาภารตยุทธ์, ราฆุวงศ์ของมหาฤๅษีกาลิทาส, อุตรรามจริตของมหาฤๅษีภวภูติ, และ ภัฏฏิกาพย์.

       รามายณะนี้มีการจัดทำเป็นภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาสันสกฤตอีกด้วย ดังเช่น
  • ภาษาทมิฬก็มี รามาวตรัม (Rāmavataram) ประพันธ์โดย ฤๅษีกัมภาร์ (Rishi Kambhar) ในคริสตศวรรษที่ 12 นั้น มักจะเรียกกันทั่วไปว่า กัมบารามยนัม (the Kambaramayanam).
  • ในแคว้นอัสสัมก็มี สัปตกัณฑ์ รามายณะ (the Assamese Saptakanda Rāmāyaṇa) ซึ่งประพันธ์ขึ้นในคริสตวรรษที่ 14.
  • ในแคว้นเบงกอล มีการประพันธ์เป็นภาษาเบงกลี ชื่อว่าศรีราม-ปัญชลี {Sri- Rāma-Panchali (or Pā̃cālī)}.
  • มีการประพันธ์เป็นภาษาโอริยา (Oriya) หรือภาษาโอเดีย (Odia) ที่ใช้สื่อสารกันมากในรัฐโอริศาหรือรัฐโอฑิศา (Odisha) (เดิมเรียก Orissa) ชื่อ กฤติภาสี รามายณะ {the Kṛittibāsī (or Kṛttivāsī) Rāmāyaṇa} ประพันธ์โดย กฤติภาส อชชะ (ในระหว่างคริสตศวรรษที่ 14-15) และแปลเป็นภาษาโอเดียโดยพลรามทาส (Baḷarāma Dāsa) ราวคริสตศวรรษที่ 15-16.
  • ในภาษามราฐี (Marathi) (มักสื่อสารกันแถบรัฐมหาราษฏะ) ก็มี ภควต-รามายณะ (Bhavartha-Rāmāyaṇa) ซึ่งประพันธ์โดยศรีเอกนาธ {Saint (or Shri) Ekanatha} และ รามจริตมานัส (Rāmacharitmānas - บึงหรือหนองน้ำแห่งกรรมของพระราม) ประพันธ์โดยตุลซิทาส (Tulsidas) ในคริสตศวรรษที่ 16.

ภาพของตุลซิทาสซึ่งตีพิมพ์ในหนังสือ "รามจริตมานัส" โดยสำนักพิมพ์ศรีคงคา, ไก ฆาท, พาราณสี, พ.ศ.2492, ที่มา: en.wikipedia.org, วันที่เข้าถึง: 21 กันยายน 2565.


บทนำ
เรื่องราวของพระราม
       รามายณะเป็นหนึ่งในสองมหากาพย์ที่ทรงคุณค่าที่สุดซึ่งประพันธ์ขึ้นในสมัยอินเดียโบราณ. ควบคู่ไปกับมหาภารตะ อันฝังติดตรึงในจิตใจและหัวใจของชาวฮินดูนับล้านคน อันเป็นข้อความศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นวิถีเฉพาะซึ่งเกี่ยวข้องกับอดีตและเป็นกวีนิพนธ์ การก่อร่าง (ในทางกลับกัน ก็ถูกหล่อหลอมโดย) ชุมชนด้วยรูปแบบที่สำคัญ. 

มหาฤษี (ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่) วาลมีกิ ผู้หยั่งรู้: หนึ่งในเรื่องราวที่เก่าที่สุด รามายณะของวาลมีกิ มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวเนื่องจากผู้เขียนเป็นส่วนสำคัญของเรื่องด้วย, ที่มา: 01.และ sites.com, วันที่เข้าถึง 7 สิงหาคม 2565.
 

ที่มา คำศัพท์ และคำอธิบาย:
01จาก. "The Illustrated Ramayana: The Timeless Epic of Duty, Love, and Redemption," ISBN: 978-0-2414-7376-4, สำนักพิมพ์เพนกวิน แรนดอม เฮ้าส์, พ.ศ.2560, พิมพ์และเข้าเล่มในประเทศจีน, www.dk.com.
02จาก. "The Rāmāyaṇa of Vālmīki - THE COMPLETE ENGLISH TRANSLATION," แปลโดย Robert P. Goldman, Sally J. Sutherland Goldman, Rosalind Lefeber, Sheldon I. Pollock, และ Barend A. van Nooten, ตรวจทานโดย Robert P. Goldman และ Sally J. Sutherland Goldman, ISBN 978-0-6912-0686-8, พ.ศ.2564, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยปริ้นซ์ตัน, พิมพ์ในสหรัฐอเมริกา.

 
info@huexonline.com