MENU
TH EN
Title Thumbnail: สถูปเขาคลังนอกเมืองโบราณศรีเทพ (เพชรบูรณ์) สร้างในพุทธศตวรรษที่ 14, ที่มา: facebook "วิเคราะห์ประวัติศาสตร์", วันที่เข้าถึง 21 ธันวาคม 2562
เมืองศรีเทพ ตอนที่  1
First revision: Dec.21, 2019
Last change: Jul.09, 2020
เมืองศรีเทพ (เพชรบูรณ์)
คุณสุจิตต์ วงค์เทศ อดีตบรรณาธิการหนังสือศิลปวัฒนธรรม อธิบายว่า พุทธศตวรรษที่ ๑๐ ชนชั้นปกครองของแคว้นลุ่มน้ำมูล (เมืองศรีเทพ- ละโว้- เสมา- บุรีรัมย์) เป็นเครือญาติกัน (บุรีรัมย์คือเมืองประโคนชัย)
พุทธศตวรรษที่ ๑๗ เมืองศรีเทพ- อู่ทอง- นครชัยศรี- ศรีมโหสถ ลดความสำคัญลง เพราะเกิดเมืองอโยธยา ซึ่งเป็นศูนย์กลางการค้าแห่งใหม่ คนจากเมืองศรีเทพจึงโยกย้ายไปอยู่เมืองอโยธยา
พล.ต.ท.สรรเพชญ ธรรมาธิกุล อธิบายว่า เมืองศรีเทพเป็นศูนย์กลางการปกครองตอนบนของแคว้นฟูนัน เมืองเวียงสระ (สุราษฎร์ธานี) หรือ เมืองเชี๊ยะโท้วเป็นศูนย์กลางการปกครองตอนล่างของแคว้นฟูนัน
Srivijaya Yava อธิบายว่า เมืองเซี๊ยะโท้ว คือ กรุงศรีวิชัย ตั้งอยู่ที่ ต.ชะแล้ อ.สิงหนคร จ.สงขลา
จารึกบ้านวังไผ่ (จารึกศรีเทพ พช./๒) พุทธศตวรรษที่ ๑๒ ระบุว่า ศรีปฤทถีวีนทรวรมัน แต่งงานกับ มเหสีชาวศรีเทพ มีโอรสพระนามว่าพระเจ้าภววรมันที่ ๑ (พระเจ้าภววรมันที่ ๑ เป็นผู้ก่อตั้งแคว้นเจนละ)
คุณ Yong Boonjitpitak มีความเห็นว่า มเหสีชาวศรีเทพเป็นชาวละว้า (มอญโบราณ) หรือขอมดำ (เผ่ากูยอินเดีย) ซึ่งเป็นชนชั้นปกครองของเมืองศรีเทพ ส่วน "ศรีปฤทถีวีนทรวรมัน" เป็นแขกอินเดียตะวันออกเผ่าศกะ เผ่าศกะในภาคใต้เรียกแขกศรีวิชัย ในภาคกลางเรียกมอญทวารวดี01




ที่มา คำศัพท์ และคำอธิบาย
01. จาก. Facebook ผู้ใช้นามว่า "Yong Boonjitpitak", วันที่เข้าถึง 21 ธันวาคม 2562.





Gallery
ภาพที่ 1: เศียรเทวรูป เขาถมอรัตน์ เมืองศรีเทพ
ภาพที่ 2: พระพิมพ์จากศรีเทพ มีจารึกทั้งด้านหน้าและหลัง ด้านหน้าอักษรแบบหลังปัลลวะ ภาษาสันสกฤต อายุราวพุทธศตวรรษที่ ๑๓-๑๔ อาจารย์ชะเอม แก้วคล้าย อ่านด้านขอบริมขวาได้สองคำว่า..โลก, และ...สันตติวงศ์ ด้านหลังเป็นอักษรจีน ๑ แถว ประพิน มโนมัยวิบูลย์อ่านว่า...พระภิกษุ (เหวินเซียง) ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสมเด็จพระนารายณ์ ลพบุรี, ที่มา: Facebook ห้อง "สยามเทศะ โดยมูลนิธีเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์"
ภาพที่ 3.1(ด้านซ้ายสุด): สุริยะเทพที่พบจากศรีเทพจะมีรูปลักษณ์คิ้วหนาต่อกันเป็นรูปปีกกา ตาโต บางองค์มีหนวดโง้งเคราหนา ซึ่งน่าจะสัมพันธ์กับบุคคลเชื้อสายเปอร์เซีย  สวมหมวกทรงสูงมีลวดลายคล้ายทรงสามเหลี่ยมเป็นลายงดงามประดับอยู่ทั้งสามด้าน ประทับยืน พระกรหักหาย แต่เห็นลักษณะงอข้อศอก สันนิษฐานว่าแต่เดิมคงถือดอกบัว สวมต่างหูใหญ่เป็นรูปกลีบดอกไม้ ประดับกรองศอเป็นแผ่นรูปสามเหลี่ยมและบางองค์มีสายคาดเอวหรืออวยังคะชัดเจน และมีประภามณฑลด้านหลังพระเศียร 
ภาพที่ 3.2:
ภาพที่ 3.3:
ภาพที่ 3.4(ด้านขวาสุด): เทวรูปรุ่นเก่าสวมหมวกทรงกระบอก พบที่เมืองศรีเทพคือพระวิษณุ แกะจากหินสูงกว่า 207 เซนติเมตร ลักษณะเป็นประติมากรรมลอยตัวพระกรทั้งสี่ยกขึ้นไม่ติดกับส่วนองค์ แต่หักหายไป นุ่งผ้าโจงกระเบนสั้นซึ่งเป็นอิทธิพลวัฒนธรรมแบบเขมร (ถกเขมร) ยืนเองตามแบบตริภังค์ และคล้ายกับที่พบพระวิษณุสวมหมวกแขก ที่พบจากเมืองโบราณที่ดงศรีมหาโพธิ์ ปราจีนบุรี เป็นหลักฐานของการนับถือศาสนาพราหมณ์ ฮินดูในช่วงยุคแรก ๆ บนแผ่นดินไทย
ภาพที่ 4 เทวรูปพระรามแผลงศรทรงหนุมาน พบที่ อ.ศรีเทพ เพชรบูรณ์ เมื่อคราวกรมศิลปากรบูรณะ เมื่อปี พ.ศ.2508 มีส่วนสูง 45 ซม.
ภาพที่ 5-8: จาก Facebook ห้อง "คนรักประวัติศาสตร์ไทย (welovethaihistory)", วันที่เข้าถึง 9 กรกฎาคม 2563.

PHOTO
GALLERY
info@huexonline.com